[SF] Spicy White Day (แฟนเก่า Special)
posted on 15 Mar 2009 21:49 by fixbox
Title : Spicy White Day – แฟนเก่า Special
Author : jomyung
Pairing : Kihae
Rating : NC-22 + ? (บวกเท่าไหร่ก็ใส่กันเองแล้วกัน คึคึ)
Author’s Message : แต่งดื้อเงียบแล้วก็เลยอยากแต่งแฟนเก่ามั่ง เป็นคู่กันเหมือนวาเลนไทน์ ^^
--------
วันนี้คงจะเป็นวันน่าเบื่อที่สุดของคู่รักที่หวานอย่างสุดๆ และไม่มีใครอยากจะยุ่งด้วยคู่นี้ เพราะว่าวันนี้ทงเฮต้องไปทำงานให้อาจารย์ตั้งแต่เช้า ส่วนคิบอมมีธุระที่บ้านทำให้ต้องกลับไปหลังจากมาเป็นกาฝากอยู่ห้องของทงเฮจนแทบไม่ได้กลับบ้านเลย ไวท์เดย์คราวนี้คิบอมกับทงเฮจึงอดที่จะไปเดทฉลองกัน แต่ว่าทงเฮนัดกับคิบอมแล้วล่ะว่าคืนนี้จะมาเจอกันที่ผับ มาเที่ยวด้วยกันสักหน่อยก่อนจะกลับไปที่ห้องโดยที่ไม่ได้ทำอะไรพิเศษๆ ในวันพิเศษแบบนี้เลย
ตอนนี้ทงเฮกำลังนั่งรอคิบอมอยู่ มือบางยกแก้วเหล้าขึ้นจิบน้อยๆ โยกตัวไปตามเสียงเพลงที่ได้ยิน แสงไฟหลากสีที่สลับไปมาสะท้อนเข้ากับผิวหน้าขาวนวลทำให้ใบหน้าหวานสวยนั้นยิ่งดูงดงามขึ้นมากในสายตาของคนที่มอง และดูเหมือนว่าคนที่กำลังมองอยู่นั้นจะติดใจในใบหน้าสวยๆ ของทงเฮมากเสียด้วย
“มองไม่วางตาเลยนะมึงอ่ะ”
เสียงหวานๆ ของคนข้างตัวดังขึ้นพร้อมกับมือสวยที่ตวัดขึ้นกอดคอคนตัวโตกว่าตัวเอง ใบหน้าหวานสวยไม่แพ้คนที่ร่างใหญ่มองอยู่เบนไปทางทงเฮที่นั่งดื่มด่ำกับบรรยากาศในผับเพียงลำพัง
“เรื่องของกูน่า”
“อยากได้เหรอ?”
“ไม่น่าถาม”
ร่างใหญ่ตอบกลับมาพร้อมกับกระตุกยิ้ม มองคนที่หน้าหวานสวยไม่วางตา ไม่สนใจคนข้างกายเลยสักนิด ทว่าใบหน้าที่ยิ้มอยู่อย่างเคลิบเคลิ้มชื่นชมความงามนั้นก็ต้องยู่ลงเพราะว่าภาพที่เห็นในตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว ร่างที่นั่งอยู่เพียงคนเดียวที่โต๊ะซึ่งห่างออกไปไม่ไกลมากนั้นมีร่างของชายหนุ่มอีกคนเดินไปหยุดอยู่ แขนใหญ่นั้นโอบประคองเข้าที่เอวคอดพร้อมทั้งกดริมฝีปากลงบนแก้มนิ่ม
“มาแล้วเหรอ?”
ใบหน้าของทงเฮเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มทันทีที่รู้สึกได้ถึงรอยประทับข้างแก้มและสัมผัสคุ้นเคยที่เอวของตัวเอง คิบอมยิ้มหวานให้คนรัก ไม่ตอบคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบนั้นแล้วเลือกจะถามอีกฝ่ายแทน
“รอนานแล้วรึยัง”
“ก็สักพักแล้วล่ะ คิบอมมาก็ดีแล้ว นั่งคนเดียวแล้วเซ็ง” บ่นน้อยๆ พลางรินเหล้าผสมให้ร่างใหญ่อย่างรู้ใจก่อนจะส่งให้
“ขอบคุณครับ” รับแก้วมาแล้วส่งยิ้มให้อีก ทงเฮของเขาน่ารักเสมอ แม้ไม่ต้องบอก ก็รู้ดีกว่าเขาต้องการอะไร “แล้วไม่มีใครหลงมาจีบแฟนของฉันบ้างเหรอ”
“ฉันเอาคำว่า คิมคิบอม แปะไว้ตรงหน้าแล้ว ไม่มีใครกล้ามายุ่งด้วยหรอก”
คำตอบน่ารักออกมาจากปากของคนสวยทำให้คิบอมต้องขำน้อยๆ ก่อนจะล้วงกระเป๋ากางเกงของตัวเองแล้วหยิบอะไรบางอย่างมาส่งให้ทงเฮดู
“ของขวัญไวท์เดย์ เปิดดูสิ ชอบรึเปล่า”
ทงเฮรับกล่องกำมะหยี่ที่คิบอมส่งให้แล้วเปิดออกก็เห็นว่ามันเป็นสร้อยเส้นเล็กๆ รูปไม้กางเขนทำจากทองคำขาว ร่างเล็กยิ้มกับสิ่งที่เห็นก่อนจะบอกเสียงอ้อน
“ใส่ให้หน่อยสิ”
คิบอมยักไหล่นิดๆ ก่อนจะดึงสร้อยจากมือบางไปสวมเข้ากับลำคอขาวของคนตัวเล็กอย่างที่ถูกขอ แต่ถึงไม่ขอเขาก็คิดจะทำให้อยู่แล้ว
“แล้วของฉันล่ะ มีรึเปล่า?”
ใส่สร้อยให้เสร็จแล้วก็ขอทวงของของตัวเองบ้าง ทำให้ทงเฮต้องอมลมเข้าปากหน่อยๆ ไม่ได้ เพราะว่าโดนทวงของเอาซะดื้อๆ
“มีแน่อยู่แล้ว แต่ว่าค่อยกลับไปเอาที่ห้องนะ ฉันไม่ได้เอามาด้วย”
“ไม่ได้เอามาด้วย หรือว่าเอามาไม่ได้” ทำตาเป็นประกาย ยิ้มกระลิ้มกระเหลี่ยใส่จนทงเฮต้องหน้าบู้
รู้ทันตลอดล่ะ คิมคิบอมจะต้องการของขวัญอะไร นอกจากอีทงเฮอีกล่ะ
พอเห็นอย่างนั้นแล้วคิบอมก็ต้องหัวเราะน้อยๆ มันก็เป็นอย่างนี้แหละ ไม่ต้องพูดอะไรเราก็รู้ใจกัน ถึงได้คบกันได้นานแบบนี้ แล้วก็คิดว่าคงจะคบกันไปได้อีกนาน เพราะว่าคงไม่มีใครเหมาะสมกับเราเท่ากับพวกเราด้วยกันเองอีกแล้ว
“จูบหน่อย”
ทงเฮเลิกคิ้วสงสัยเมื่ออยู่ดีๆ คิบอมก็พูดแบบนี้ขึ้นมา
อยู่ๆ ก็มาให้เขาจูบเนี่ยนะ ถึงจะเคยมีเหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้นบ้างก็เถอะ
“เป็นออเดิฟก่อนไปเอาของขวัญที่ห้องไง”
แม้คำตอบกับท่าทางของคิบอมจะน่าฟาดนัก แต่ว่าทงเฮก็ยอมที่จะทำตามคำขอโดยง่าย หน้าหวานเชิดขึ้น ยกร่างตัวเองให้สูงเพื่อให้ริมฝีปากหวานแตะถึงปากคมที่อยู่สูงกว่าเพราะคิบอมกำลังยืนอยู่ข้างๆ ปากนุ่มนิ่มประกบทับลงไปบนริมฝีปากอุ่นเบา ก่อนจะทิ้งน้ำหนักลงไปมากขึ้น คิบอมขบเม้มริมฝีปากสีสวยที่ไม่เคยเบื่อในการลิ้มชิมเบาๆ ก่อนจะถอนออกแล้วขยิบตาให้
“ฉันไปเข้าห้องน้ำหน่อยนะ เดี๋ยวมา”
.
.
เมื่อเห็นว่าร่างที่เข้ามาหาคนสวยของตัวเองเดินห่างออกไปแล้ว คนที่จ้องมองอยู่ตลอดเวลาก็สะกิดร่างใหญ่ที่อยู่ข้างๆ ตัวเองให้ได้สติ เพราะมัวแต่รู้สึกโกรธขึงที่ต้องมาเห็นอะไรตำตาแบบนั้น
“เอาแต่จ้องอย่างนั้นคงจะได้กินหรอก เขามีเจ้าของแล้วมึงก็เห็น”
“แล้วจะให้กูทำไงฮะ แจจุง”
คนโดนถามยิ้มบางๆ ให้ แต่รอยยิ้มนั้นดูจะเจ้าเล่ห์จนน่าขนลุก
“กูกำลังอยากโดนกินอยู่พอดีเลย มึงสนใจรึเปล่ายุนโฮ?”
แค่คำพูดของเพื่อนรักหน้าสวย ชองยุนโฮก็รู้แล้วว่าหมายความว่าไง คิมแจจุงคงจะถูกใจผู้ชายตัวใหญ่ที่เป็นแฟนคนน่ารักของเขาล่ะสิ
“งั้นก็..”
ยิ้มรับแล้วผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ทันที ทั้งสองคนแยกย้ายกันไปตามเป้าหมายของตัวเอง แน่นอนว่าเป้าหมายคิมแจจุงก็ต้องเป็นห้องน้ำที่คิมคิบอมแยกตัวออกไปแล้ว
คิบอมปิดก๊อกน้ำหลังจากล้างมือเสร็จเรียบร้อยแล้วก่อนจะหันหมุนตัวกลับ แต่ก็ต้องชนเข้ากับร่างของใครคนหนึ่งเข้า ใบหน้าสวยช้อนขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ตรงหน้าก่อนจะเอ่ยคำขอโทษออกมาด้วยน้ำเสียงที่หวานที่สุด
“ขอโทษครับ”
“ไม่เป็นไรครับ” กระตุกยิ้มรับน้อยๆ พิจารณาใบหน้าที่อยู่ใกล้ถึงขนาดว่าร่างกายแนบชิดกัน รอยยิ้มที่ได้รับมานั้นทำให้แจจุงอดที่ยิ้มกลับไม่ได้ ดวงตาสีดำสวยตวัดเข้าหาคนหน้าหล่อเพื่อบอกเป็นนัยๆ ถึงความรู้สึกในใจของตัวเอง ซึ่งคิบอมเองก็ดูท่าว่าจะถูกใจคนหน้าสวยคนนี้ไม่น้อย จับมือเรียวขึ้นมาแล้วใช้นิ้วโป้งวนบนเบาๆ บนมือนั้น
“มือคุณเลอะอยู่นะ จะล้างมือหน่อยมั้ยครับ” พูดออกไปทั้งที่มือของคนที่ตัวเองกำลังจับอยู่นั้นไม่ได้เปรอะเปื้อนอะไรแม้แต่น้อย แต่นั่นก็ทำให้แจจุงเข้าใจความหมายได้ดี ร่างเพรียวปลดมือของตัวเองออกจากมือใหญ่ ตรงไปยังอ่างล้างมือ เปิดน้ำออกมาแรงๆ จนกระเซ็นเปียกเต็มเสื้อ ก่อนจะร้องออกมา
“โอ๊ะ เปียกหมดแล้ว ก๊อกน้ำที่นี่ท่าทางจะต้องซ่อมซะแล้วล่ะ”
เรือนร่างที่เปียกลู่ไปด้วยน้ำก๊อกหันกลับมาหาคนที่อยู่ด้านหลัง โชว์สัดส่วนที่อยู่ภายใต้เสื้อผ้าเนื้อบางซึ่งเปียกไปทั้งตัว ลูบไล้เรือนกายตัวเองไปตามลำคอระหง อกเรียบขาว เอวคอด จวบจนบั้นท้ายกลมกลึง คิบอมกวาดสายตาไปตามร่างยั่วยวนตรงหน้า เลียริมฝีปากนิดๆ ให้รู้ว่าการกระทำนั้นกระตุ้นไฟร้อนในร่างของเขาได้ไม่น้อย แจจุงจึงสาวเท้าเข้ามาแนบชิดกับอกแกร่ง เบียดกระแซะเสียดสีให้ร่างกายสัมผัสกันมากที่สุด คิบอมยิ้มให้คนตัวบางกว่าตัวเอง ดวงตาคมหรี่มองอย่างถูกใจ ยกแขนใหญ่ประคองไว้ที่เอวคอด
แจจุงที่เห็นว่าอีกคนเล่นด้วย เงยหน้าขึ้นก่อนจะกดจูบเบาๆ ลงบนคางสาก แลบลิ้นออกเลียไล้ไปตามสันคางแนวกรามไปจรดยังใบหูอย่างยั่วยวน ดึงมือใหญ่ที่กอดตัวเองเอาไว้มาสัมผัสหน้าอกที่เริ่มจะเต่งขึ้นเป็นไต แล้วร้องครางออกมาเบาๆ กระตุ้นอารมณ์ของคนที่อยากให้กินตัวเองใจจะขาด
“อ้าาา~”
คิบอมค่อยๆ ปลดเสื้อชื้นแฉะออกช้าๆ ราวกับเสียดายภาพสวยงามที่เห็น แต่เมื่อตรึกตรองดีแล้วว่าหากถอดออกคงได้เห็นอะไรที่ดีกว่านั้นเป็นแน่จึงปล่อยเสื้อเปียกปอนลงสู่พื้นโดยไม่ต้องคิดมากอีก มือใหญ่ลูบไล้ไปตามพื้นที่เปล่าเปลือย สะกิดยอดอกสีหวานให้ร่างเพรียวบางครางระส่ำออกมาอีกครั้ง ปากเรียวสีแดงเด่นไล่จูบไปตามแนวลำคอ มือสวยแกะกระดุมเสื้อตัวใหญ่ออกทีละเม็ด ซุกหน้าไล้ริมฝีปากไปตามอกกว้างที่ค่อยๆ เผยออกช้าๆ
มือใหญ่คืบคลานเข้าหาร่างกายส่วนล่าง ถอดเข็มขัดเกะกะของเรือนร่างสวยออกก่อนจะร่นกางเกงลงอย่างเนิบนาบไม่รีบร้อน เมื่อปลดเปลื้องพันธนการทางร่างกายของแจจุงจนหมดสิ้นแล้ว คิบอมก็เชยคางมนขึ้นสบกับตัวเองหลังจากปล่อยให้แจจุงไล่เลียแผ่นอกกว้างของตัวเองจนถ้วนทั่วแล้ว นิ้วเรียวใหญ่ไล้ตามโครงหน้าหวานเร้าอารมณ์ให้แจจุงต้องเบียดตัวเข้าหา
“ต้องการผมรึเปล่า?” ดันคางสวยให้เชิดขึ้นมาประจันหน้ากับตนจนเกือบจะแนบชิด ห่างเพียงแค่ฝ่ามือกั้น แจจุงกัดริมฝีปากน้อยๆ ก่อนจะเผยอออกยั่วเย้า เลียขอบปากด้านบนอีกหนึ่งครั้ง ดวงตาฉ่ำเยิ้มจิกมองใบหน้าหล่อเหลาแล้วกระซิบเสียงแผ่ว
“ไม่น่าถามเลย”
“ถ้างั้นก็..” คิบอมกระตุกยิ้มใส่ก่อนจะผลักร่างที่ประกบชิดติดตัวออก “ต้องขอโทษด้วย เพราะว่าเวลามันหมดแล้ว”
มือแกร่งดึงกระชับเสื้อของตัวเองที่ถูกปลดกระดุมออกเกือบทั้งหมดแล้วติดกลับให้เรียบร้อยเหมือนเดิมราวกับไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ก่อนจะเดินไปยังประตูห้องน้ำที่ถูกแจจุงล็อกเอาไว้ตั้งแต่ตอนเข้ามา ทิ้งแจจุงที่อยู่ในสภาพเปลือยกายเอาไว้อย่างนั้น
แจจุงกัดริมฝีปากอย่างขัดใจกับเหยื่อที่ตัวเองคาบไว้แล้วหลุดออกจากปาก เตรียมตัวจะหยิบเสื้อผ้ากลับมาใส่แบบเดิม ทว่าก็ต้องทรุดเข่าลงกองกับพื้น เพราะเกิดอะไรบางอย่างขึ้นกับตัวเอง ร่างกายสั่นเทาไปทั้งตัว รู้สึกร้อนรุ่มวูบวาบแปลกๆ หายใจหอบกระชั้นออกมา ทรมานราวกับอะไรบางอย่างในร่างกายกำลังจะประทุ มือบางลูบไล้ร่างกายตัวเองเพื่อหวังบรรเทาให้อาการดีขึ้น แต่ก็เปล่าเลย กลับยิ่งทำให้ร่างกายสั่นสะท้านมากขึ้นไปกว่าเดิม
ไม่..ไม่ใช่หมายความว่าเขากำลังโดนยาหรอกนะ!
.
.
หลังจากคิบอมขอตัวไปเข้าห้องน้ำแล้ว ทงเฮก็ยกแก้วเหล้าขึ้นจิบเร็วๆ จนหมดแก้ว ตาหวานสอดส่ายหาบริกรที่เดินผ่านไปมาเพื่อสั่งเครื่องดื่มเพิ่ม ทว่าก่อนจะได้พนักงานอย่างใจ สายตาที่มองไปทั่วเมื่อครู่ก็ต้องสะดุดเข้ากับร่างใหญ่ที่มาบดบังเสียก่อน
“จะสั่งเครื่องดื่มเพิ่มเหรอครับ”
หน้าหวานเงยขึ้นมองคนที่พูดกับตัวเอง ยิ้มหวานให้ก่อนจะพูดด้วยเสียงที่หวานกว่ารอยยิ้ม
“ครับ แต่ว่าผมหา..”
“เดี๋ยวผมจัดการให้แล้วกัน ร้านนี้ผมมาบ่อย ลัดคิวให้แป๊บเดียว”
ว่าแล้วร่างของชองยุนโฮก็หายไปกับฝูงชน แต่เพียงครู่เดียวก็กลับมาพร้อมกับค็อกเทลสีสวยยื่นให้ร่างบาง
“ผมว่าสวยๆ อย่างคุณดื่มพวกค็อกเทลจะเหมาะกว่านะครับ”
“ผมเหรอครับสวย คุณนี่ตลกจังนะ”
หัวเราะคิกเพิ่มเสน่ห์ให้อีกคนต้องมองด้วยความหลงใหลจนเผลอยกมือใหญ่ขึ้นเกลี่ยหน้าขาวบางเบาๆ
“ผมพูดความจริงครับ คุณไม่รู้เหรอว่าคุณน่ารัก สวย หวาน.. จนผมละสายตาไม่ได้เลย”
ทงเฮมองแววตาที่เป็นประกายนั้นแล้วส่งยิ้มให้อีกครั้ง เลื่อนตัวเข้าหาคนตัวใหญ่ ยื่นใบหน้าไปกระซิบข้างหูเบาๆ ด้วยเสียงพร่าอย่างยั่วอารมณ์
“ถ้าอย่างนั้นก็อย่าละสายตาสิครับ”
มือบางยกแก้วคอกเทลขึ้นทำเหมือนจิบทั้งที่ใบหน้ายังคงแนบกับใบหน้าหล่อเหลาของอีกคนจนยุนโฮอดไม่ได้ที่จะรั้งเอวบางเข้าหาตัว บดเบียดอกกว้างเข้าหาร่างเล็ก
“ใจเย็นสิครับ”
ดึงร่างตัวเองออกจากอกแกร่ง นิ้วเล็กปาดไปบนปากริมฝีปากหนาดุนดันให้ปากกว้างต้องอ้าออกแล้วส่งนิ้วเข้าไปล่อลวงลิ้นร้อนให้ลุกไล่ ดวงตาหวานเป็นประกายซุกซนหยอกเหย้าให้คนมองต้องคลุ้มคลั่ง มือบางลูบไล้แผ่นอกแกร่งให้อารมณ์วาบหวามต้องการของคนตัวใหญ่ต้องลุกพรึ่บขึ้นมา ก่อนจะถอนนิ้วออกมาหลังจากเล่นสนุกกับโพรงปากร้อนอย่างพอใจแล้ว
“บอกให้ผมใจเย็น แต่ว่าคุณกลับยั่วยวนผมแบบนี้น่ะเหรอ”
“แล้วชอบรึเปล่าล่ะ” หรี่ตาถามยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของยุนโฮให้อยากกระชากนั้นเล็กนั้นเข้ามากอดอย่างเต็มไม้เต็มมือเสียให้ได้ แต่ทงเฮก็ดันอกกว้างนั้นไว้ไม่ให้ได้ทำอย่างที่ใจคิดได้
“คุณกำลังทำให้ผมคลั่งนะ”
“ถ้าอยากจะคลั่งกว่านี้ก็ตามมาสิ”
ไล่หลังมือเนียนขาวกับโครงหน้าหล่อแล้ว เดินออกจากโต๊ะไปยังที่ที่จะทำอะไรได้มากกว่านี้
ที่ที่เรียกว่า...
ห้องน้ำ
.
.
“คุณเข้าไปดูก่อนสิว่ามีคนอยู่รึเปล่า?”
เมื่อเดินมาถึงทงเฮก็ขอให้คนตัวใหญ่กว่าเข้าไปเช็คความเรียบร้อยเพื่อความปลอดภัย ซึ่งยุนโฮก็ยินยอมที่จะไปโดยง่าย ลืมนึกไปเลยด้วยซ้ำว่า คนที่ได้ชื่อว่าคนรักของคนหน้าหวานนี้แยกตัวมาห้องน้ำ และคิมแจจุงเพื่อนของตัวเองก็มาล่าเหยื่อที่นี่เหมือนกัน แต่ถึงจะนึกออกในตอนนี้มันก็สายไปเสียแล้ว เพราะว่าชองยุนโฮโดนอีทงเฮผลักจนกระเด็นเข้าไปในห้องน้ำพร้อมทั้งดึงประตูปิดลงอย่างรวดเร็ว หนำซ้ำยังมีใครอีกคนมาช่วยกันดึงประตูให้คนแข็งแรงอย่างยุนโฮไม่สามารถกระชากประตูนั้นออกได้โดยง่ายอีกด้วย
“มาทันเวลาพอดีเลยนะ”
หน้าหวานยิ้มให้กับคนที่มาช่วยตัวเอง ไม่ได้มีเจตนาต่อว่าแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะถูกใจที่คนคนนี้รู้ทันอีกแล้ว
“ฉันกำลังรอนายอยู่เลยต่างหากล่ะ”
“อ้าว อย่างนั้นเหรอ ว้า แย่จัง อย่างนี้ก็แสดงว่าฉันทำงานช้าไปหน่อยน่ะสิ”
ทำเสียงเหมือนเสียดายนิดหน่อย ทั้งที่มือยังดึงประตูอยู่อย่างนั้น แต่ก็รู้สึกว่าคงจะไม่ต้องดึงแล้วล่ะมั้งเพราะว่าแรงต่อต้านจากด้านในเหมือนจะหมดไปแล้ว แต่ก็ยังวางใจไม่ได้
“ไม่หรอก เท่านี้แหละ ดีแล้ว คนข้างในคงกำลังได้ที่พอดี”
นึกถึงคนที่อยู่ด้านในแล้วคิบอมก็ต้องแสยะยิ้มออกมา หากเป็นคนอื่นมองแล้วคงรู้สึกว่ารอยยิ้มแบบนี้มันช่างน่ากลัวเหลือเกิน แต่สำหรับทงเฮแล้ว รอยยิ้มแบบนี้ของคิบอมเนี่ยแหละที่ทำให้เขารู้สึกถูกใจไม่น้อย เพราะว่าตอนนี้เขาก็กำลังยิ้มแบบนั้นไม่ต่างกันเมื่อนึกถึงคนที่ตัวเองเพิ่งผลักเข้าไป
“นายว่าอีกคนจะเริ่มเมื่อไหร่”
“ก็จากนี้ไม่นานหรอกมั้ง ถึงไม่เริ่มเองก็ต้องโดนยั่วจนได้แหละน่า”
“ฉันว่าเริ่มแล้วมั้งเนี่ย”
ฟังคำตอบจากคนตัวโตแล้ว ตัวเล็กก็เอาหูแนบกับประตู ได้ยินเสียงร้องครางอืออาด้านในอย่างชัดเจน ท่าทางจะเร่าร้อนกันไม่เบาเลยทีเดียว มือที่จับลูกบิดประตูเอาไว้เมื่อครู่จึงปลดออก
“ถ้างั้นก็คงต้องเก็บของฝากไว้สักหน่อย” ว่าแล้วคิบอมก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา แง้มประตูออกนิดๆ แล้วสอดโทรศัพท์เข้าไป กดปุ่มบันทึกภาพที่อยู่ภายในเอาไว้ รวมทั้งเสียงร้องที่เล็ดลอดออกมา
ภาพคนสองคนที่กำลังดำเนินกิจกรรมรักเพราะฤทธิ์ของ ‘ยา’ กันอย่างร้อนแรง บดขยี้ร่างของกันและกันอย่างไร้สติทั้งที่เป็นเพื่อนรักกัน กระแทกกระทั้นร่างกายเข้าหาอย่างไม่มีใครยอมใครจนปลดปล่อยออกมา แล้วก็เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ถูกบันทึกเอาไว้เรียบร้อยแล้ว
คิบอมกดหยุดการบันทึกเมื่อบทรักเร่าร้อนจบลงในรอบแรก แต่ยังคงต่อเนื่องและไม่รู้ว่าจะไปถึงเมื่อไหร่ ก่อนจะมองหน้าคนตัวเล็กที่แอบมองอยู่ด้วยเหมือนกัน
“แล้วทำยังไงต่อ”
เมื่อเห็นว่าที่รักของตัวเองปิดประตูลงแล้ว ทงเฮก็ต้องเงยหน้าถาม คิบอมยิ้มให้กับหน้าหวานๆ ก่อนจะล้วงกระเป๋ากางเกงตัวเองพร้อมกับหยิบอะไรบางอย่างที่อยู่ภายในโชว์ให้ดู ทงเฮยิ้มรับแล้วดึงมันไป กดปุ่มบนเครื่องมือสื่อสารที่อยู่ในมือตัวเองเป็นเบอร์ของคนข้างกาย จากนั้นคิบอมก็จัดการส่งคลิปวิดีโอที่เพิ่งถ่ายสดๆ ร้อนๆ ไปยังเบอร์โทรเข้าล่าสุด ก่อนทงเฮจะลบเบอร์คิบอมในเครื่องของคิมแจจุงที่คิบอมถือโอกาสแอบหยิบมาตอนที่ถอดกางเกงของแจจุงโดยไม่ให้เจ้าของรู้ตัว แล้วแง้มประตูห้องน้ำอีกครั้งเพื่อหย่อนโทรศัพท์เครื่องที่ว่าเข้าไป แล้วก็ไม่ลืมพิมพ์ข้อความทิ้งไว้หน้าจออีกด้วยว่า..
‘ของขวัญสำหรับไวท์เดย์ ถ้าอยากได้อีกจะส่งให้’
“แฟนใครกันนะ ทำไมร้ายกาจจัง”
คิบอมดึงตัวทงเฮมาจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากหลังจากคนตัวเล็กจัดการกับโทรศัพท์เรียบร้อยแล้ว
“ก็แฟนคนร้ายกาจพอกันไง” กดจูบกลับไปเช่นกันก่อนจะหัวเราะคิกออกมา
“ไม่งั้นจะเป็นหล่อเหลือร้าย กับสวยแสบทรวงเหรอ”
แล้วทงเฮก็ต้องหัวเราะออกมาอีกครั้ง หลังจากได้ยินฉายาที่คิบอมเพิ่งจะตั้งขึ้นมาใหม่แบบสดๆ ร้อนๆ
“แล้วรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่” ถามถึงเรื่องที่คิบอมรู้ว่าสองคนนั้นจ้องจะมาแยกคู่ของตัวเอง เพราะไม่รู้ตัวเลยจริงๆ จนกระทั่งตอนจูบคิบอมที่โต๊ะนั่นแหละถึงได้เห็น
“ตั้งแต่เข้ามาในร้านแล้ว หมอนั่นมองนายตาไม่กะพริบเลย”
“เพราะงั้นก็เลยบอกให้ฉันจูบใช่มะ”
“ก็นายดันไม่ระวังตัวเองนี่นา”
มือใหญ่เกลี่ยลงบนหน้าบางเบาๆ มองใบหน้าหวานด้วยความหลงใหล ด้วยความรักจนล้นปรี่
“ฉันรู้นี่ ว่ายังไงนายก็ต้องจัดการให้ฉันอยู่แล้ว ไม่ปล่อยให้รอดมือหรอก จริงมั้ย?”
“ก็แน่อยู่แล้ว ว่าแต่..เราใจตรงกันอีกแล้วนะ”
“หือ? เรื่องไหนล่ะ”
หน้าหวานๆ ทำซื่อ ไม่รู้เรื่องจนคิบอมอดไม่ได้ที่จะโน้มตัวลงจูบคนในอ้อมกอดตัวเองอีกครั้ง แต่คราวนี้ยาวนั้นกว่านั้นมาก ลิ้นใหญ่ดุนดันกลีบปากบางให้เผยอรับตัวเองเข้าไปสำรวจภายใน แต่ทงเฮเองก็ไม่ได้คิดที่จะปฏิเสธอะไร ยกแขนเรียวขึ้นคล้องคอคนตัวใหญ่ เอียงใบหน้าเพื่อรับสัมผัสคุ้นเคยที่แสนถูกใจ แล้วแถมด้วยการจูบตอบรับ ขยับลิ้นเล็กรุกไล่เกี่ยวรัดกับลิ้นใหญ่ให้หลงมัวเมาในรสหวานชื่นจนถอนตัวไม่ขึ้นเสียอีก
“ยาไง ทาไว้ที่ไหนล่ะ?” ถอนริมฝีปากออก ก่อนจะพูดเรื่องที่ค้างไว้ ไม่อยากทำอะไรไปมากกว่านี้ เพราะยังไม่รู้ว่าคนตัวเล็กนี่เล่นอะไรไว้บ้าง เขายังไม่อยากโดนยาในตอนนี้ แต่ถ้ากลับไปถึงห้องแล้วล่ะก็..ไม่แน่
“...”
ทงเฮไม่ตอบออกมาเป็นคำพูด ปลดแขนออกจากลำคอแกร่งออกมาข้างนึง ชูนิ้วชี้ขึ้นมาแล้วแกว่งไกวให้ดูว่าตรงนี้แหละ พร้อมกับยิ้มหวานๆ เหมือนกำลังเล่นสนุก
อาสาไปเอาเครื่องดื่มให้ คิดจะวางยาอีทงเฮเหรอ เจอยาเข้าไปก่อนเป็นไงล่ะ เขาไม่โง่ดื่มค็อกเทลของคนแปลกหน้าที่จ้องจะงาบตัวเองหรอก
“ถ้างั้นก็ปลอดภัย”
ได้รับคำตอบแบบนั้นแล้วคิบอมก็โน้มใบหน้าเข้าหาซอกคอขาวกลิ่นหอมที่ตัวเองปรารถนาจะฝากฝังร่องรอยเพิ่มเติมจากเมื่อคืน เมื่อคืนวาน และก่อนๆ หน้านี้ ริมฝีปากอิ่มกดลงบนเนื้อขาวขบเม้ม ดูดดุนจนเป็นรอยสวยก่อนจะถอนออก ก่อนจะฝังรอยใหม่เข้าไปอีกครั้ง
“อื้ออ~ แล้วนายล่ะ ตรงไหน?”
คิบอมยอมที่จะถอนใบหน้าออกมา เอียงคอโชว์พื้นที่บนคอแกร่งด้านซ้ายเป็นคำตอบ ทงเฮทำหน้ามุ่ยหน่อยๆ กับคำตอบ ทำเสียงงอนๆ ใส่คนตัวโต
“เล่นตรงนั้นเลยเหรอ กลับไปอาบน้ำเอาออกให้หมดเลย แล้วเดี๋ยวฉันจะทำมั่ง”
ถึงกับยิ้มขำกับความหึงหวงที่ดูจะเข้าทางเขาและชอบใจอยู่ไม่น้อย จึงต้องดึงร่างเล็กมาบดจูบอีกครั้ง และมันก็คงจะนานกว่านี้หรือเลยเถิดกว่านี้เป็นแน่หากไม่มีคนมาจังหวะมาเสียก่อน คิบอมหรี่ตามองคนที่มาทำลายช่วงเวลาสวีทของเขากับทงเฮที่กำลังมองภาพจูบดูดดื่มตาค้าง
“ตอนนี้ห้องน้ำไม่ว่าง ปิดใช้บริการจนกว่าร้านจะปิด”
ว่าแล้วก็เดินไปดึงป้าย CAUTIONS ที่อยู่ใกล้ๆ กับหน้าประตูมากางเอาไว้ตรงพื้นเพื่อให้รู้ว่าไม่ใช่เวลาที่คนจะมาเข้าห้องน้ำในตอนนี้ จนคนที่ตาค้างอยู่เมื่อครู่ต้องเดินกลับไป
“ฉันว่าเราก็กลับมั่งดีกว่า ฉันอยากจะได้ของขวัญไวท์เดย์แล้ว” พูดแล้วก็ดึงมือบางให้เดินตามตัวเองออกจากร้านไป
ตอนแรกกะเตรียมเอาไว้แล้วชวนทงเฮมาเล่นด้วยกัน แต่ว่างานนี้ทงเฮกลับจัดให้ซะเอง
แฟนของเขาน่ารัก รู้ใจจริงๆ
อยากรู้จังว่าทงเฮที่คิดจะเล่นกับยาเป็นของขวัญในวันไวท์เดย์จะเป็นยังไง?
END
ฟิ้ววววว~
อ้าว รองเท้าใครเนี่ย คึคึ
ต่อๆๆ
.
.
ทั้งที่คิดว่าจะได้กลับไปเล่นกันที่ห้องอย่างที่คิดเอาไว้ แต่..ขับรถไปได้ไม่เท่าไหร่คิบอมก็ถูกกวนสมาธิซะแล้ว มือไม้ของทงเฮชักจะเริ่มอยู่ไม่สุก ลูบไล้ไปตามท่อนแขนแกร่งที่ขึงแน่นอยู่กับพวงมาลัยของรถ
“ทงเฮ อย่าเพิ่งสิ ฉันขับรถอยู่นะ”
ถึงจะร้องเตือนออกมาแบบนั้น แต่ว่ามือบางก็ยังไม่เลิกซุกซน ไล่ลูบมายังต้นขาแข็งแรงของคนตัวโตจนคิบอมรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งร่าง และเริ่มจะรู้ตัวแล้วว่าอีทงเฮในตอนนี้คงไม่ใช่ปกติแล้วล่ะ หน้าหล่อเหลาเบนจากท้องถนนที่อยู่ด้านหน้ามายังใบหน้าหวานที่มีเหงื่อเกาะพราว ปากบางแดงกัดขบด้วยฟันเล็กๆ ยั่วยวนตาอย่างเห็นได้ชัดเจน เสียงครางแผ่วๆ เล็ดลอดออกมาจากไรฟันซี่เล็ก เสียงแหบพร่ากระเส่าเรียกเป็นชื่อของอีกคน
“คิบอม~ ร้อน”
เพียงเท่านั้นคิบอมก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
อีทงเฮโดนยาที่เขาป้ายไว้ตรงคอเข้าซะแล้ว!
แม้ว่ายาจะถูกคิมแจจุงกำจัดจนเหมือนกับว่าจะหมดไปแล้ว แต่ก็ยังเหลือร่องรอยจางๆ เอาไว้ และยาที่เขาใช้ก็ดันเป็นยาป้าย โดนเพียงแค่นิดเดียวก็ทำให้ร่างกายร้อนรุ่มได้แล้ว นับประสาอะไรกับทงเฮที่เอาแขนขึ้นคล้องคอของเขาเอาไว้ ท่อนแขนเรียวถูไถไปกับลำคอแกร่งครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างนั้น
“เอาไว้ถึงห้องก่อนนะ”
“ไม่.. ไม่เอา คิบอม..จูบ”
ปฏิเสธคำขอของร่างใหญ่ ฉุดตัวเองขึ้นจากเบาะนั่ง โน้มตัวเข้าหาใบหน้าหล่อเหลาจูบไล้ไปทั่ว มือนุ่มนิ่มลากผ่านตัวเสื้อ กระตุ้นอารมณ์ของคิบอมที่ติดไฟได้ง่ายอยู่ให้ลุกพรึ่บเพียงชั่วเสี้ยววินาที
ในที่สุดคิบอมก็ต้องตัดสินใจยอมตามใจของคนตัวเล็กและตัวเอง หยุดรถลงข้างทาง ล็อกเบรกมือเสร็จสรรพเพื่อป้องกันรถเลื่อน ก่อนจะดึงร่างเล็กนั้นมาบดจูบแต่ก็ช้ากว่าทงเฮ ลิ้นเล็กลามเลียกลีบปากอิ่มดุนดันจนเข้าไปในโพรงปากร้อนได้ กระหวัดลิ้นใหญ่เข้าหา ชักชวนให้เข้ามาเสพความสำราญในปากเล็กอย่างเร่าร้อน ริมฝีปากร้อนของทั้งคู่บดเบียดกันจนไร้ช่องว่าง กดแน่นหนักหน่วงดูดขบจนเจ่อบวม หยอกลิ้นไปมาอย่างสุขสันต์
ทงเฮข้ามตัวจากเบาะนั่งของตัวเองมาทั้งตัว แล้วทิ้งก้นนิ่มนั่งลงบนตักกว้างของคนตัวสูง กดปุ่มปรับเบาะให้เอนนาบลงเป็นแนวนอนโดยที่ปากสีหวานไม่ปล่อยให้หลุดออกมาแม้แต่จังหวะเดียว เสียงป้อนจูบดังก้องกังวานในพื้นที่จำกัด เรียกประสาททุกส่วนให้ตอบสนอง มือใหญ่ยกขึ้นปลดเสื้อของร่างบางออก พร้อมกับกับมือเล็กที่เปลื้องเสื้อของคนตัวโต
ริมฝีปากเล็กถอนออกจากปากอิ่มร้อน ไล่ลงชิมลำคอแกร่ง ลากจูบผ่านมายังหน้าอกกว้าง กวาดลิ้นเล็กลามเลียอกแกร่งจนทั่ว ปากคมครางอื้อน้อยๆ กับความเร่าร้อนของคนด้านบน ใบหน้าหวานสวยชื้นไปด้วยเหงื่อ เบียดกระแซะบั้นท้ายงอนงามเข้าหาส่วนที่เริ่มแข็งขืนของร่างใหญ่ คิบอมช่วยทงเฮปลดกางเกงที่ขวางกั้นเส้นทางของตัวเองเอาไว้ ส่วนมือเล็กก็ลุกลนถอดผ้าหนาคลุมอาวุธคู่กายของร่างใหญ่ออก เลื่อนมันจนพ้นแนวกีดขวาง ก่อนจะประคองตัวมันขึ้นแล้วกดร่างกายของตัวเองเข้าหาอย่างรีบร้อนเพราะความต้องการที่พุ่งทะยานสูงจนทนไม่ไหว
“อ้าาา~”
เสียงกรีดร้องดังลั่นสนั่นไปทั่วทั้งรถ ทงเฮหยุดชะงักลมหายใจกับอาการจุกที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ คิบอมที่ยอมปล่อยให้คนดีทำตามแต่ใจตัวเองดึงคนตัวเล็กเข้ามาจูบปลอบประโลม
“ไม่ต้องรีบก็ได้ ฉันไม่หนีไปไหนหรอกน่า”
“อื้ออ.. อ้า~ คิบอม”
เหมือนจะไม่ฟังคำพูดของคนตัวโตกว่า เสียงหวานเล็ดลอดออกมาเมื่อขย่มร่างกายลงบนท่อนแกร่ง คิบอมส่ายหัวดิกกับอาการใจร้อน ดึงตัวขึ้นจากเบาะนอนแล้วเริ่มจังหวะรุกของตัวเองบ้าง ปากอิ่มจูบสร้างรอยจ้ำแดงบนเรือนร่างเล็ก ขบกัดเบาๆ ที่ยอดอกสีสวย เร้าอารมณ์ของทงเฮที่กระเจิดกระเจิงอยู่แล้วให้ยิ่งแตกกระจายยิ่งขึ้น ร่างเล็กกระแทกกายเข้าหาร่างใหญ่รุนแรงกว่าเดิม
“อ้า อ้าา อ๊าาา~”
มือบางจิกลงบนไหล่หนา ทิ้งตัวเองมาพร้อมกับคิบอมที่สวนกลับเข้าไป ภายในของทงเฮแน่นกระชับ ความร้อนบีบอัดลำกายแกร่งของคิบอมเอาไว้จนแทบจะระเบิดออกมาทุกท่วงทำนองจังหวะที่ร่างเล็กกระทั้นกายเข้ามา
“อืม~ ทงเฮ อีก แรงอีก”
“คิ.. อ้า~”
เสียงหายใจหอบกระชั้น พูดออกมาได้ไม่เป็นคำ ฟันเล็กกัดเข้ากับริมฝีปากบวมเจ่อกักเก็บความเสียวซ่านสะท้านกายเอาไว้ แต่ว่ามันก็ช่วยได้ไม่เท่าไหร่จนต้องหวีดร้องดัง เมื่อคิบอมเลื่อนมือหนาเข้ากอบกุมแกนกายเล็ก ชักรูดเร้าจังหวะให้ทงเฮยิ่งเร่าร้อน
“อ๊ะ อื้อ อ้าาาาาา~” ครางระส่ำออกมาจนเกินจะทนไหวได้ ทิ้งตัวเข้าหาร่างใหญ่เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยความอัดแน่นภายในออกมาทั้งหมด
ใบหน้าหวานทิ้งลงกับอกแกร่ง หมดสิ้นเรี่ยวแรงที่มีมากมายอยู่เมื่อครู่ คิบอมค่อยๆ ดึงร่างเล็กออกจากตัวเอง แม้ว่ายังไม่ได้เดินทางไปจนสุดปลายฝัน เพราะมั่นใจว่าหากเขาทำต่อไป ทงเฮคงได้ลุกขึ้นมาขย่มร่างกายบนตัวเองอีกรอบเป็นแน่ และจะเป็นเขาเองที่หยุดไม่อยู่ หยอกเล่นกับร่างเล็กนั้นบนรถคันแคบจนถึงเช้า
คิบอมดึงกางเกงขึ้นมาสวมใส่ ปกปิดส่วนใหญ่ของร่างกายเอาไว้ ก่อนจะขับรถต่อไปจนถึงคอนโดของทงเฮ แขนใหญ่ช้อนร่างบอบบางขึ้นแนบอก เสื้อคลุมตัวใหญ่ถูกนำมาคลุมให้กับร่างเล็กที่แต่งตัวล่อแหลมเกินกว่าจะอุ้มเข้าไปในตัวตึกเฉยๆ ได้
ทันทีที่มาถึงห้อง ทงเฮที่เหมือนจะหลับพักเอาแรงไปชั่วคราวก็ลืมตาโพลงขึ้นมา กอดกระชับลำคอแกร่งเอาหน้าแนบกับซอกคอใหญ่เอาไว้ กระซิบเสียงหวานออดอ้อน
“อาบน้ำนะ เดี๋ยวฉันจะทำความสะอาดให้”
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าทำความสะอาดรอยอะไร คิบอมยิ้มให้กับคนในอ้อมแขนตัวเองแล้วกดจูบลงไปบนปากบางๆ หนึ่งที
ร่างเล็กถูกหย่อนลงในอ่างอาบน้ำ เสื้อผ้าทุกชิ้นส่วนถูกมือใหญ่กำจัดออกไปอย่างรวดเร็วแล้วถอดเสื้อผ้าของตัวเองก่อนจะหย่อนกายตามลงไป เปิดน้ำให้ค่อยๆ ไหลสู่อ่างอาบน้ำ ผสมน้ำสบู่จนเกิดเป็นฟอง ร่างเล็กเบียดกายเข้าหาร่างใหญ่ กระแซะร่างเข้าไปจนร่างเปลือยเปล่าแนบกระชับ เชิดหน้าหวานกดจูบลงใต้คางสากแล้วส่งยิ้มหวานยวนตาให้
มือบางลูบไล้น้ำสบู่กับหน้าอกแกร่ง ลบร่องรอยที่ใครคนอื่นฝากเอาไว้ให้เกลี้ยงเกลา แล้วย้ำรอยของตัวเองเข้าไปแทนที่ เร้าอารมณ์ให้ท่อนกายที่ยังไม่ถูกปลดปล่อยของคิบอมขึงตึงขึ้นมาอีกครั้ง กดจูบลงบนเรียวปากบางแดงอย่างโหยหายดูดดื่มความหวานเต็มที่ ค่อยๆ เลื่อนมือวนเข้าหาติ่งสวยเม็ดเล็กที่บีบตัวแข็ง กวาดควานลิ้นร้อนไปทั่วโพรงปากหวาน นิ้วร้อนขยับเข้าหาช่องทางคับแน่นที่ครอบครองครั้งแล้วครั้งก็ยังหลงใหล กดนิ้วเข้าไปสำรวจเส้นทางก่อน เพราะรอยรักเมื่อครั้งก่อนคงทำให้ร่างเล็กปวดแสบไม่น้อยหากเขาดึงดันจะเข้าไปในตอนนี้
“อื้ออ~”
อารมณ์ที่ดับไปชั่วครู่กระพือขึ้นมาอีกครั้ง ฤทธิ์ยาที่ทิ้งอำนาจอ่อนๆ ไว้เริ่มประทุขึ้นมา ทงเฮบิดกายเร่าครางเสียงหวานเร้าความร้อนภายในของคิบอมจนทนไม่ไหว ถอนนิ้วออกอย่างฉับไวแล้วดึงกายเล็กเข้าหา ยัดท่อนแกร่งเข้าไปยังช่องทางสวรรค์สำหรับตัวเองรวดเดียวจนทงเฮกระตุกไปทั้งร่าง เสียงกังวานหวานดังขึ้นอีกคราสะท้อนไปทั่วห้องน้ำ
“คิบอม.. คราวนี้มันใหญ่กว่าเดิมรึเปล่า” หอบหายใจพลางเอ่ยเป็นคำถามเมื่อรู้สึกว่าตัวเองจะอัดอึดกับส่วนนั้นที่เข้ามาในร่างกายจนผิดปกติ
“ก็เพราะว่าเมื่อกี้ฉันยังไม่อยากรังแกนายน่ะสิ ไม่มีสติขนาดนั้น” ตอบกลับไปทั้งที่ริมฝีปากร้อนยังคงคลอเคลียอยู่กับปากสีหวาน ก่อนจะไล่ไปยังหน้าอกขาวที่มีรอยแดงเด่น ลูบไล้ไปตามเนื้อขาวอย่างลื่นมือเพราะน้ำสบู่ที่เปรอะเปื้อนไปทั้งตัว
“อื้ออ.. อ่า อึดอัดจัง อึกก เหมือนจะหายใจไม่ออก.. ออกเลย”
“เดี๋ยวจะทำให้ยิ่งกว่าขาดใจอีก”
ว่าแล้วก็จับร่างเล็กที่นั่งอยู่บนตักตัวเองขึ้นก่อนจะกดลงอย่างรวดเร็วรุนแรง ลำกายที่อยู่ภายในช่องทางสีหวานเสียดสีกับผนังเนื้อร้อนขูดรูดจนสติของทงเฮกระจัดกระจาย ครางออกมาลั่นห้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าตามจังหวะที่คิบอมเป็นคนนำพา หลายต่อหลายครั้งที่คิบอมกระทั้นกายเข้าหาสวนทางกับร่างกายของตัวเองที่ขย่มลงบนกายแกร่ง
ใบหน้าหวานสะบัดส่ายอย่างทรมาน เม็ดเหงื่อผุดผาดขึ้นเต็มไรผม ข้างแก้ม ริมฝีปากแดงเผยอสูดอากาศเข้าปอด พร้อมๆ กับแผ่นน้ำที่กระเพื่อมกระเซ็นตามจังหวะร้อน มือเล็กโอบกอดลำคอแกร่ง จิกเล็บลงบนหลังกว้าง
“อ้าา แรงอีก อืม~ ซี้ดด เร็วอีก คิบอม ฉัน..”
“ไม่ต้องรีบร้อน เดี๋ยวจัดให้ตามต้องการแน่ๆ อืม อ้า ทงเฮ”
หมุนกายบิดให้ส่วนที่สัมผัสถูไถกันอยู่นั้นเสียดสีกันยิ่งขึ้น ตำแหน่งที่ทำให้รู้สึกดีนั้นถูกคิบอมกระแทกกระทั้นจนนับครั้งไม่ถูก
“ทงเฮ รัดแน่นขึ้นอีก อ่า นั่นแหละๆ”
ร้องขออย่างเอาแต่ใจ แต่ทงเฮก็บริการให้เต็มที่ บีบช่องทางร้อนเป็นไฟของตัวเองให้ตอดรัดรับจังหวะรุนแรงของคิบอมให้ทันกันมากยิ่งขึ้น ไม่สนใจน้ำสบู่ที่วนอยู่รอบนอกที่พร้อมจะซึมซาบเข้าสู่ช่องทางภายในยามที่ร่างใหญ่ทะยานตัวเข้าหา
“ที่รัก อืม~ ลึกกว่านี้อีก ซี้ดด”
คิบอมจับคนตัวเล็กกว่าพลิกลงคุกเขากับอ่างน้ำแล้วคร่อมตัวเข้าหา ส่งกายเข้าไปยังร่างเล็กสุดแรงจนร่างกายเอนโยกสั่นสะท้านไปทั้งร่าง น้ำภายในอ่างกระฉอกออกจนแทบจะหมดอ่างกับบทรักที่รุนแรงทั้งที่ยังไม่ได้ปิดก๊อกน้ำที่เปิดทิ้งไว้เลยด้วยซ้ำ
ยิ่งทงเฮเร่าร้อน คิบอมก็ยิ่งร้อนแรง ยิ่งทงเฮต้องการ คิบอมก็ยิ่งบริการเต็มที่ ตอบรับกันได้เป็นอย่างดี จนปลายทางที่คอยไม่ไกลเกินฝัน
“อ้าาา~”
.
.
กว่าจะอาบน้ำเสร็จได้ บทรักก็ดำเนินผ่านไปอีกหลายรอบ ร่างเล็กพลิกตัวเข้าหาร่างใหญ่ที่ทำความสะอาดร่างกายให้ตัวเองซ้ำยังแต่งตัวให้อย่างเรียบร้อยจนมานอนบนเตียง ซุกหน้าเข้าหาอกแกร่งของคนที่นอนยิ้มแก้มจะแตกแล้วรัดเอวหนาเข้ากอดต่างหมอนข้างใบโปรด
“พอใจของขวัญรึเปล่า?”
“พอใจที่สุดเลยล่ะ ถึงจะโดนยาแบบไม่ตั้งใจก็เถอะ แต่เอาแบบมีสติมันดีกว่าเยอะ”
รั้งร่างเล็กเข้ากอดด้วยไม่ต่างกัน กดจูบลงบนหน้าผากนวลอย่างรักใคร่ ทงเฮยิ้มถูกใจกับคำตอบของคนตัวใหญ่แล้วรัดร่างนั้นแน่นขึ้นกว่าเดิม
“ฉันก็คิดว่างั้นแหละ เพราะว่ามีสตินายเรียกร้องได้ทุกอย่างน่ะสิ”
“รู้ทันอีกแล้ว แต่ว่านายเองก็ชอบแบบนั้นมากกว่าเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ?”
ยิ้มตาหาย เอนตัวออกห่างใบหน้าหวานที่ซุกอยู่เพื่อมองหน้านั้นชัดๆ จนเห็นรอยยิ้มหวานก็พอจะรู้แล้วว่าคำตอบคืออะไร แต่ก็อยากจะฟังให้ชื่นใจมากขึ้นไปอีก
“ไม่น่าต้องถาม นายก็รู้ใจฉันหมดอยู่แล้วนี่นา”
“ถ้างั้นตอนนี้ฉันก็รู้อีกแล้วว่านายอยากจะโดนกดอีกรอบซะแล้ว!”
พูดจาเข้าข้างตัวเองเสร็จก็พลิกร่างใหญ่ๆ ขึ้นคร่อมคนตัวเล็กทันที แล้วซุกหน้าเข้ากับซอกคอหอมกลิ่นสบู่ที่ตัวเองเป็นคนลูบถูไปทั้งเรือนร่างให้
“คิมคิบอม นายมัน..เอาอีกแล้ว!!”
ร่างเล็กโวยวายใส่ แต่ก็ต้องคล้อยตามไปในที่สุด เมื่อคิบอมมอบจูบแสนล้ำลึกให้
สงสัยว่าค่ำคืนในวันไวท์เดย์จะคงอีกยาวนานซะแล้ว
สู้ต่อไปนะ อีทงเฮ!!!
END
Talk : งืมๆ ถือว่าเอ็นซีนี่มาแก้ตัวกับดื้อเงียบแล้วกันเนอะ มันก็ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ (นี่เหรอไม่มีอะไร??) ที่คิดไว้มันต้องแรงๆ กว่านี้ แต่ความสามารถไม่มีอ่ะนะ เลยได้แค่นี้ แต่งเอ็นซีไม่เก่ง T^T ตอนแรกกะว่าไม่มีครึ่งหลังนี่หรอก แต่กลัวว่าคนอ่านจะบอกว่าแค่เล่นกับยุนแจยัง Spicy ไม่พอ เลยต้องต่อให้สักหน่อย ส่งท้ายเรื่องนี้แล้วกัน เพราะว่ามันจะไม่มีอีกแล้วล่ะ! จบแค่นี้เนอะ คงเบื่อกันแล้ว